مولای حج نرفته

مولای حج نرفته

مــولای حـج نـرفــتــه تـویـی حـج سـائـلـت                 سـر می نهـم به پای شـما نیست قابـلـت

ای مـایــه امـیــد دل بـی کـسـان حسن(ع)                 دیـگــر امـیـــد نـیــست امـامــا بـه آن دلـت

دنـیــا بـرای جــای شـمــا کـوچـک اسـت آه                  آتـــش زده امــام غــریــبـــم بــه حـاصـلـت

آزاد مــردی و هــمــه مــحـتــاج وصـــل تــو                    امــا اسـیـــر هســتـی تـو در بـین مـنـزلـت

چــون مـادرت جــوان ، ز دنـیــا تـو رفـتــه ای                 بــر سـن و ســال تـو نکـنــد رحــم قـاتـلتت

آنقــدر در عــزای شــمـــا نــالـــه می زنــم                   تـاکــه بـبـیــنـم آن ثــمــر و بــدر کـامــلـت

اذنـی بـه مـن بـده کـه بـیـایـم بـه سـامــرا                   تـا در حــریـــم تــو بــنـشــیــنــم مـقـابـلـت

آن روز صـحـن و گنــبـــدتـان تـا خـراب شــد                  هـر دل از ایــن بـلا و مـصـیـبـت کـبــاب شد

 

آقـای بـی کـسـم چـه قــدر درد می کشی                   هر شب همیشه تا به سحر درد می کشی

زهــرش کـه آب کــرده هـمــه پـیـکــر تــو را                     از پـــاره پـــاره هـــای جـگــر درد می کشی

رنگ از رخـت پـریـد و تنـت نیمـه جـان شده                   زهــر جــفـــا نــمـــوده اثــــر درد می کشی

از گــونــه کـبـــود تـــو جـاریـسـت غـربـتـت                     بـا قطـره قطـره اشـک بصـــر درد می کشی

مهدی(عج)کجاست تاکه سرت را بغل کنــد                   بـا نـــالـــه پــســر و پــســـر درد می کشی

لـحـظــات آخـری بـه لبـت ذکـر یـاحـسـیــن                     دادی ز کـــربـــلا تـــو خـبـــر درد می کشی

بـــر روی زانــوی پــسـرت گـریــه می کنـی                    بـا داغ یــک پــســر و پــــدر درد می کشی

محسن سیـاه پوش غم تـو شده حسن (ع)                  یـبـن الـحسـن قـبــول کـن تـسـلیــت ز من

                                                 از  کربلایی سیدمحسن حبیب اله پور

                                        http://www.avaye-sookhte.ir /

قصه امام رضا ع

                                      

                           اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی

قدیما تو صحن انقلاب یا همون پنجره فولاد  یه جایی بود برا کبوترا  که مردم نظر داشتن اونجا برا کبوترا دونه میریختن میگه من با بابام رفتیم حرم امام رضا رفتیم تو صحن انقلاب یه مقداری براشون دونه ریختم از یه دونه شون خوشم اومد برش داشتم رو کردم به امام رضا گفتم اقا جان اینو به من هدیه بده بابام گفت پسرم کبوتر رو رهاش کن این کبوترجلد حرم امام رضاست  اینو از حرم بیرون ببری میمیره جون میده کبوتر رو رها کردم دلم شکست  گفتم باشه امام رضا نمیدونستم نوکرت میاد اینجا دلشو میشکونی .میگه اومدم تو هتل و مسافر خونه بابام گفت برو بخواب  انقدر ناراحت بودم داشتم گریه میکردم رفتم بخوابم دیدم یه چیزی داره به شیشه ها میزنه  میگه رفتم پرده رو زدم کنار دیدم همون کبوترست داره نوکشو به شیشه ها میزنه دررو باز کردم اومد نشست رو شونم به قدرت امام رضا شروع کرد به حرف زدم گفت ای پسر جون منو امام رضا برا تو فرستاده گفت دیگه گریه نکن . میخوام بگم  امام رضا من از شب اول قبرم میترسم امام رضا دستم خالیه.یا امام رضا.

دم سحرا تو حرم امام رضا

بازم دل من داره هوای کربلا

امام رضا به درد من دوا بده

بیا منو شفا بده

به من یه کربلا بده

 

از یا ساقی عطاشی

مریض های مدینه

 

اگر که عمـر کفـافـی دهـد ، شـوم قـادر !!                   بــــرای عـــرض ارادت شــوم بـــه تـــو زائــر

 

خدا کنـد کـه بـسـازیــم بـر شـمـــا مــرقــد                        بـــرای حـضـرت سجـاد و صـادق و بـاقــر(ع)

 

چـه می شـود که زمـان حیاط سازی ِ تـان                  اجــل اجــازه دهــد تــا شــوم شبی حاضـر

 

بــرای سـاخــــتن صحنـتـان بکــوشــم مـن                       و کـارگــر شـوم آنـجـــا چـو خـادمی مـاهــر

 

چـهــــار گنـبــد اگــر بــر مــزارتــان بــاشــد                      دگر ز شـمــع نگوید به شعـر ، هـر شـاعـر

 

دعــا کنـیـــد بیـایـد امــام مــا مـهـدی(عج)                    حـرم درسـت کـنـیـم او فـقــط شــود نـاظـر

 

روا بُــود کـه بگـوییــم گنبـدت عشق است                    دگــر بـه خـاک بقـیـعـت غـریـب شـد طـائـر

 

                                    امــیــــد مــی رود آقـــا شـــوم مـجـــاور تـــو

 

                                    و یـــا بــه وقـت تمـتــع شـوم مـســافــر تـــو

 

شب عزاست، شب درد و داغ پیغمبـر(ص)                     کـه جـبـرئیــل بـگـریـد ز سـوگ ایـن رهـبــر

 

مدینـه بعـد پیمبر(ص) خـوشی نمی بـینـد                       چه ها بگویم از این شهر بی نبی(ص)آخـر

 

مـریـض هـای مدیـنــه بـه احتـضــار ای وای                     گـرفـتــه انــد بـه یـکـبــاره جــای در بـستــر

 

ز یـک طـرف بـه کـنـــار پـــدر بُــــود دخـتـــر                      ز یک طرف بـه کنــار حسن(ع) بـود خواهـر

 

کـنـنـــد مــادر و فــرزنــد ، بهــرشـان یــاری                         گـرفــتـــه انــد عــزیـــزان خـویــش را در بـر

 

کنار جسـم بـرادر حسـیــن(ع)،گـریـه کـنــد                      کنار جسم نبی(ص) گریه می کند حیدر(ع)

 

دو جان شیعه به بستر خموش و بی جانند                   به شیـون است حریمـش به دیده هایی تـر

 

                                      علی(ع)به فاطمه(س)خویش تسلیت میگفت

                                     حسین(ع)زینب(س)و از پیش تسلیت میگفت

 

 

زمان غسل نبـی(ص) شد کفن فراهم شـد                   فضای خانه احمد(ص) سراسرش غم شـد

 

کـفـــن نمـــود ، کـفـن هـا هنــوز بـاقی بـود                      که رفته رفته از این جنس پـارچه، کـم شـد

 

حسین(ع)بهر حسن(ع)ناله میزد و میگفت               عــزیــز جــان بــرادر ببـیــن قــدم خـم شـد

 

رسیــد لـحظـه غسـل حسن(ع) کفن را داد                     تمام شـد ، بـه گمـانـم عــزای عـالـم شـد

 

چـه روی داده که هـر بـیـت ، از کـفـن گـویـد                مـگــر کــه بـــاز دوبـــاره مــه مـحــرم شـد

 

خـلاصـه پیـکـــرشــان ســالــم و کـفــن دارد                     ولی به گودی مقتل حسین(ع) درهم شـد

 

هـمـانـکــه بـر تـن او بــود غـارتــش کــردنــد                     که خون از این غم عظمی بقلب خاتم شد

 

                                    خــدا کـنــد کــه تـــو را بــا خـــدا کـنــد جــدت

 

                                   بـرای حــال تــو مـحـســن دعـــا کـنــد جــدت

 

                                                     کربلایی سیدمحسن حبیب اله پور

                                                               نوایی از سید محسن

                                                  http://avaye-sookhte.ir

 

خدا کند که بیائی

خدا کند که بیائی

علی که هستی مایی

خدا کند که بیائی

تو افتخار حظینی

تو یادگار منایی

خداکند که بیائی

به سینه ها تو سروری

به دیدها همه نوری

به درد ها تو دوائی

خداکند که بیائی

تو مروه ای تو صفائی

تو محرم دل مایی

قسم به عصمت زهرا

دگر بس است جدایی

خدا کند که بیایی

یا صاحب الزمان(عج)

 

دوباره آمده ام کربلا

 

دوبـــاره آمـــده ام کـربــــلا بـرادر جان                      قــدم زدم بـه زمــیـــن بـــلا بـرادر جان

برای بـار نخستـیــن، بـا شـمــا بـودم                      بـرای بــار دگـــر بـی شـمــا بـرادر جان

نظاره میکنم از دور خاک بر روی خاک                     گـمـان کنـم که گرفتـه تـو را بـرادر جان

سکوت کرب و بلا را دلم نمی خواهد                       شـــرر زنـــــد دل زار مـــــرا بـرادر جان

سکوت میکنم اینجا به ذهـن میگـذرد                       صـدای هلهله و خنــده هـا بـرادر جان

نـوای مـادرم اینجـا به گـوش می آیـد                        پراست وادی خون زین صدا برادر جان

به روی قبـر تـو افتـاده ام نمی بیـنی                       ز جـای خیــز و صدایم نـمـا بـرادر جان

تنـت بـدون کفـن زیـر خـاک بـود ولی                       بگـو سـرت کـه نرفتــه کجـا بـرادر جان

شهید تشنه لب زینـب ای عزیز دلـم                        تویـی عزیــز دل مصـطفـی بـرادر جان

حسیــن قــد خـم آورده ام بـرایـت آه                       ببیـن که خواهـرت افتد ز پـا برادر جان

رسیده ام لب گـودال و یــاد مـن آمـد                       که شمر کرده سرت را جدا برادر جان

همین زمین چهل روز پیش دعوا بـود                        کـفـن بـرای تـو شـد بـوریـا بـرادر جان

تمام پیکرت اینجا حسین درهم شـد                       به دست جمـعیـت بی حیا بـرادر جان

کجـاست قبر علمـدار قد بلنــد حـرم                       چه کوچک ست مزارش چرا برادر جان

 

                                                  کربلایی سیدمحسن حبیب اله پور

                                                             نوایی از سید محسن

                                            http://avaye-sookhte.ir

یا زینب

 

افرین زینب که کاری سخت کرد 

او امیر شام را بد بخت کرد

بین کل انبیا و اولیا میده زینب جواز کربلا 

جان فدایش چون حسینی مذهب است

 افتخار شیعه  بی شک زینب است

ای که در واقع کرببلا

 نمره ۲۰گرفتی زخدا

کس نفهمیده که بودی زینب

 عرش را قبضه نمودی زینب

 

 از یا ساقی عطاشی